منو

مقبره بابارکن الدین

مقبره بابا رکن الدین
 
يكي از مشايخ و علماء قرن هشتم هجري مسعود بن عبدالله بيضاوي معروف به باباركن الدين است كه در زمان سلطنت ابوسعيد پادشاه مغول در اصفهان مي زيسته است. اين مرد بزرگ در سال ۷۶۹ هجري قمري وفات يافت و در ساحل جنوبي زاينده رود مدفون گرديد.
مقام علمي و زهد و ورع اين مرد بزرگ باعث شد تا در طول حیاتش با نهايت احترام زندگي كند. اين احترام و عزت پس از درگذشت وي نيز برقرار بود به طوري كه عده بسياري از مشاهير، علماء ، فقها ، شعرا و خوشنويساني كه در اصفهان و ساير شهرهاي ايران درگذشتند در مجاورت او به خاك سپرده شدند، از جمله اين افراد مي‌توان به حاج ميرزا حسن خان جابري انصاري مولف كتاب تاريخ اصفهان و  مرحوم  محمدجواد مجدزاده صهبا رئيس اداره باستان‌شناسي دوره پهلوي اشاره نمود.
از آن زمان تا به حال، اين محل به تدريج به گورستاني بزرگ تبديل شده است و به نام قبرستان باباركن الدين معروف می باشد. به طوري كه بسياري از سياحان و محققين، اولين سنگ قبر موجود در مزارستان تخت فولاد را متعلق به او مي دانند.
مقام علمي و عرفاني باباركن الدين سبب شد تا در اواخر حكومت شاه عباس اول صفوي ساختمان و گنبد ممتاز بقعه او احداث و در سال ۱۰۳۹ هجري قمري يك سال بعد از فوت شاه عباس به پايان برسد. اين بقعه كه شبيه به گنبد باباقاسم است گفته مي شود که  هرمي شكل و  دوازده ترك و به شكل كلاه درويشان است.  در ساخت اين بقعه مصالحي از جمله آجر، چوب، سنگ، گچ و كاشي به كار رفته است.
به طور كلي بقعه باباركن الدين با گنبد بسيار زيباي آن علاوه بر آن كه آرامگاه يكي از عرفا و دانشمندان قرن هشتم هجري است ، بيانگر هنر هنرمندان و استادكاران و معماران و كاشي كاران برجسته عصر صفوي نیز می باشد، كه علاوه بر نمايش هنر معماري نمايانگر هنر خوشنويسي خطاطان بزرگ ايران در زمان صفويان و قاجار مي باشد. بيشتر علماي اصفهان از جمله شيخ بهايي و علامه مجلسي ارادتي خاص به ايشان داشتند. 


 
Tombe of Baba Rokneddin
 
Baba Rokneddin Beyzayi was a Persian mystic and poet in 8th century. He lived during the reign of Abusa'id, Mughal's king , In Isfahan. he died in  769 AH and He was buried on the south coast Zayandehrud.
Throughout his life, he lived with the utmost respect, because he was a great scientist and virtuous.
Many celebrities, scholars, clerics, poets and calligraphers who died in Isfahan and other Iranian cities, were buried near his grave.
Some of these people are Haj Mirza Hassan khan Jaberi Ansari, author of The History of Isfahan and Mohammad Javad Mojedzadeh Sahba, The head of the Department of Archaeology In the Pahlavi period.
From then until now, this place is known as the cemetery of Baba Rokneddin.
Many tourists and researchers believe that the tomb of Baba Rokneddin was the first grave in Takht-e Foulad. At the end of the reign of Shah Abbas Safavid, the building and dome of his mausoleum  was built and finished in 1039 AH, a year after the death of Shah Abbas.
The mausoleum, which is like to the dome of Baba Qasem, is pyramid-shaped and is like to the hat of dervishes.
In the construction of this monument, the materials such as brick, wood, stone, plaster and tiles has been used.
The mausoleum of Baba Rokneddin and its beautiful dome Indicate the art of artists, handcrafter, architects and tile workers of Safavid. Most of ulama such as Sheikh Bahai and Majlisi were special Aradty to him.

 
منبع: مرکز تحقیقات موسسه فرهنگ و تمدن پارس 

طراحی شده توسط وب فارس